Zapewniamy szeroki wybór odzieży dla pracowników niemal wszystkich branż – od klasycznej odzieży reklamowej i roboczej, po zaawansowane rozwiązania specjalistyczne spełniające rygorystyczne normy BHP. Nasza oferta została stworzona z myślą o firmach, które oczekują nie tylko estetyki, ale przede wszystkim bezpieczeństwa, trwałości i komfortu użytkowania.
W asortymencie posiadamy m.in. odzież dla pracowników przemysłu spożywczego i chemicznego, dla osób pracujących w strefach zagrożonych wybuchem (ATEX), dla spawaczy, pracowników ochrony, drogowców oraz wielu innych grup zawodowych. Każdy produkt został zaprojektowany z uwzględnieniem specyfiki pracy w wymagających warunkach oraz obowiązujących norm i przepisów.
Materiały stosowane w odzieży roboczej mają kluczowe znaczenie dla komfortu, trwałości oraz bezpieczeństwa użytkownika. Odpowiedni dobór tkanin pozwala dopasować odzież do warunków pracy, pory roku oraz specyfiki wykonywanych zadań.
Bawełna
- materiał naturalny, ceniony za wysoką oddychalność i komfort noszenia,
- przyjazny dla skóry,
- dobra absorpcja wilgoci,
- zalecana do prac lekkich i w wysokich temperaturach,
- mniejsza odporność na ścieranie i długi czas schnięcia.
Poliester
- włókno syntetyczne o bardzo dobrej trwałości,
- wysoka odporność na rozdarcia i deformacje,
- szybkie schnięcie, łatwa pielęgnacja,
- niska podatność na gniecenie.
Mieszanki bawełna / poliester
- najczęściej stosowane tkaniny w odzieży roboczej,
- połączenie komfortu i trwałości,
- dobra odporność na pranie przemysłowe,
- uniwersalne zastosowanie w wielu branżach.
Elastan (Spandex)
- dodatek poprawiający ergonomię i swobodę ruchów,
- elastyczność i dopasowanie do sylwetki,
- zwykle stosowany w niewielkich ilościach (1–4%),
- zwiększa komfort pracy dynamicznej.
Softshell
- nowoczesna tkanina do pracy na zewnątrz,
- ochrona przed wiatrem,
- częściowa wodoodporność,
- dobra oddychalność,
- idealna do zmiennych warunków atmosferycznych.
Polar
- materiał termoizolacyjny stosowany jako warstwa ocieplająca,
- lekki i ciepły,
- szybkoschnący,
- przeznaczony do noszenia jako druga warstwa.
Tkaniny trudnopalne (FR)
- materiały przeznaczone do pracy w warunkach podwyższonego ryzyka,
- modakryl, aramid, bawełna trudnopalna,
- nie topią się i nie kapią pod wpływem ognia,
- stosowane w przemyśle ciężkim, energetyce, spawalnictwie.
Tkaniny antyelektrostatyczne
- przeznaczone do stref zagrożonych wyładowaniami elektrostatycznymi,
- zawierają włókna antystatyczne lub węglowe,
- spełniają wymagania norm ATEX,
- stosowane w przemyśle chemicznym i petrochemicznym.
Cordura®
- wyjątkowo odporna na przetarcia,
- stosowana w miejscach narażonych na intensywne zużycie.
Rip-stop
- struktura wzmacniająca tkaninę,
- zapobiega dalszemu rozrywaniu materiału.
Odzież robocza użytkowana w wielu branżach wymaga regularnego prania przemysłowego, zgodnego z normą EN ISO 15797. Stosowane materiały muszą zachować swoje właściwości użytkowe, wymiary oraz kolor nawet po wielokrotnych cyklach prania w wysokich temperaturach.
Tkaniny rekomendowane do prania przemysłowego:
Mieszanki poliester / bawełna (np. 65/35, 60/40)
- wysoka odporność na intensywne pranie i suszenie bębnowe,
- dobra stabilność wymiarowa,
- szybkie schnięcie,
- szerokie zastosowanie w przemyśle, usługach i logistyce.
Poliester 100%
- bardzo wysoka trwałość mechaniczna,
- odporność na częste pranie w wysokich temperaturach,
- minimalne gniecenie i krótki czas suszenia,
- polecany do odzieży o wysokiej rotacji.
Bawełna o podwyższonej gramaturze
- możliwa do prania przemysłowego przy odpowiednim wykończeniu,
- wysoki komfort noszenia,
- zalecana tam, gdzie kluczowa jest oddychalność.
Tkaniny trudnopalne (FR)
- zachowują właściwości ochronne po wielokrotnym praniu,
- przeznaczone do certyfikowanego prania przemysłowego,
- stosowane w przemyśle ciężkim i energetyce.
Tkaniny antyelektrostatyczne
- włókna antystatyczne wplecione w strukturę materiału,
- odporne na wypłukiwanie właściwości ochronnych.
Kluczowe cechy materiałów do prania przemysłowego:
- odporność na temperatury 60–75°C,
- możliwość suszenia bębnowego,
- trwałość koloru i nadruków,
- zachowanie właściwości ochronnych.
Kategorie odzieży
Rozporządzenie (UE) 2016/425: Reguluje Środki Ochrony Indywidualnej (ŚOI), kategoryzując odzież ochronną (I, II, III kategoria ryzyka).
Kategoria I - minimalne zagrożenia, np. zabrudzenia.
Kategoria II - średnie ryzyko, specyficzne zagrożenia, np. odzież ostrzegawcza, chemikalia, spawanie.
Kategoria III - najwyższe ryzyko, zagrożenie życia/zdrowia, np. ogień, niebezpieczne substancje chemiczne, łuk elektryczny, promieniowanie.
Normy stosowane w odzieży ochronnej
EN ISO 13688:2013-12
Podstawowa norma określająca ogólne wymagania dla odzieży ochronnej, regulująca ergonomię, rozmiarowanie, nieszkodliwość materiałów, starzenie się, kompatybilność oraz informacje od producenta (oznakowanie, konserwacja). Jest to norma bazowa, nie samodzielna, stosowana zawsze łącznie z innymi normami szczegółowymi, które określają ochronę przed konkretnymi zagrożeniami (np. ogień, chemikalia, wysoka widzialność).
EN 342 – ochrona przed zimnem
Dotyczy odzieży ochronnej zapewniającej izolację termiczną przed zimnem (temperatury poniżej -5°C), określając parametry takie jak izolacyjność cieplna, przepuszczalność powietrza (AP) i opcjonalnie wodoodporność (WP), chroniąc pracowników w chłodniach i mroźniach przed wychłodzeniem. Odzież spełniająca normę EN 342 zapewnia ochronę przed utratą ciepła, wiatrem i wilgocią, a nowe wersje normy wymagają testowania po praniu, aby gwarantować stałe parametry.
EN 343 – ochrona przed deszczem/wiatrem
Europejski standard dla odzieży ochronnej chroniącej przed deszczem, śniegiem, mgłą i ogólną wilgotnością, określający wymagania dotyczące wodoodporności i oddychalności, z klasami ochrony 1–4 dla każdego parametru (gdzie 4 to najwyższa). Odzież zgodna z EN 343, często oznaczana jako EN 343 (X/Y), musi być zarówno wodoodporna, jak i komfortowa (umożliwiać skórze oddychanie), co jest kluczowe dla pracujących na zewnątrz (budownictwo, drogi, rolnictwo).
Wodoodporność (X) – klasa 1–4. Mierzona oporem materiału na ciśnienie słupa wody (mm) i testuje się także szwy.
Oddychalność (Y) – klasa 1–4. Określa zdolność materiału do przepuszczania pary wodnej (RET – opór).
Oznaczenie: Na etykiecie odzieży znajdziesz dwie cyfry, np. EN 343: 3/3, co oznacza najwyższą klasę wodoodporności (3) i najwyższą oddychalność (3).
EN ISO 11612 – odzież trudnopalna
Określa wymagania dla odzieży ochronnej chroniącej przed czynnikami gorącymi i płomieniem (np. ciepłem konwekcyjnym, promieniowaniem, rozpryskami stopionego metalu), wykluczając odzież do spawania (EN ISO 11611) i gaszenia pożarów. Oznaczenia literowo-cyfrowe (np. A1/A2, B1–B3, C1–C4, D1–D3, E1–E3, F1–F3) wskazują konkretne poziomy ochrony dla różnych rodzajów zagrożeń, przy czym wyższa cyfra oznacza lepszą ochronę.
A1/A2: Ograniczone rozprzestrzenianie płomienia (A1–powierzchnia, A2–krawędź).
B1–B3: Ciepło konwekcyjne.
C1–C4: Promieniowanie cieplne.
D1–D3: Rozpryski stopionego aluminium.
E1–E3: Rozpryski stopionego żelaza.
F1–F3: Ciepło kontaktowe (np. w temp. 250°C).
EN ISO 11611 – spawacze
Określa wymagania dla odzieży ochronnej stosowanej podczas spawania i procesów pokrewnych, chroniąc przed iskrami, stopionym metalem, płomieniem i promieniowaniem UV, minimalizując ryzyko porażenia prądem elektrycznym. Dzieli się na dwie klasy ochrony: Klasę 1 (niższe ryzyko) i Klasę 2 (wyższe ryzyko).
EN 1149 – odzież antystatyczna rozpraszająca ładunek
Dotyczy odzieży ochronnej o właściwościach elektrostatycznych, zapewniającej rozpraszanie ładunków, by zapobiec zapłonowi wywołanemu iskrami w strefach zagrożonych wybuchem (ATEX), w przemyśle chemicznym, na stacjach paliw czy w lakierniach. Wymaga uziemienia użytkownika (np. obuwiem) i nie chroni przed napięciem sieciowym.
EN 1149-1: Metody badania rezystywności powierzchniowej materiału.
EN 1149-3: Metody badania odprowadzania ładunku elektrostatycznego.
EN 1149-5: Wymagania dotyczące materiałów i konstrukcji odzieży oraz metody oceny jej właściwości.
EN 13034 – ochrona przed ciekłymi chemikaliami
Określa wymagania dla odzieży ochronnej zapewniającej ograniczoną ochronę przed ciekłymi chemikaliami w formie lekkich rozprysków i aerozoli (Typ 6 i PB), nadaje się do niskiego ryzyka i krótkotrwałego kontaktu, wymagając szybkiego zdjęcia odzieży w razie skażenia. Zgodność weryfikuje odporność tkaniny i szwów na przenikanie cieczy, jak kwas siarkowy i wodorotlenek sodu.
Typ 6: Ochrona całego ciała (kombinezony) przed rozpylonymi cieczami.
Typ PB: Ochrona części ciała (np. kurtki, spodnie) przed rozpylonymi cieczami.
EN ISO 20471 – odzież o wysokiej widzialności
Określa wymagania dla odzieży roboczej o wysokiej widzialności (odzież ostrzegawcza), zapewniającej widoczność użytkownika w warunkach wysokiego ryzyka, w dzień i w nocy, przy oświetleniu reflektorami. Definiuje klasy widoczności (1–3, gdzie 3 to najwyższa) na podstawie minimalnej powierzchni i rozmieszczenia materiałów fluorescencyjnych i odblaskowych.
Klasa 1 (najniższa): Min. 0,14 m² fluorescencyjnego i 0,10 m² odblaskowego.
Klasa 2 (średnia): Min. 0,50 m² fluorescencyjnego i 0,13 m² odblaskowego.
Klasa 3 (najwyższa): Min. 0,80 m² fluorescencyjnego i 0,20 m² odblaskowego.
EN 61482 – ochrona przed łukiem elektrycznym
Dotyczy odzieży ochronnej chroniącej przed zagrożeniami termicznymi spowodowanymi łukiem elektrycznym, który jest bardzo gorącym i intensywnym wyładowaniem elektrycznym, powodującym oparzenia i inne poważne urazy. Określa wymagania, metody badań oraz klasy ochrony (np. ATPV – Arc Thermal Performance Value) dla materiałów i odzieży używanej przez elektryków i inne osoby pracujące w środowiskach narażonych na ryzyko łuku, zapewniając ochronę przed ciepłem, falą uderzeniową i hałasem.
Kombinezony ochronne
Kombinezony są przeznaczone do ochrony użytkownika przez określony czas. Oferta kombinezonów jest szeroka, podobnie jak gama materiałów i ich właściwości. Jako pomoc przy ocenie rzeczywistej ochrony odpowiedniej dla danego środowiska, odsyłamy do poniższego wyciągu z norm EN.
Punkt wyjścia dla wszystkich kombinezonów odpornych chemicznie stanowi norma EN 340 dla odzieży ochronnej. Jest ona podzielona na sześć rodzajów – z których każdy połączony jest z normą EN. Jeśli masz wątpliwości, jaką odzież ochronną powinieneś stosować – nie wahaj się skontaktować z nami.
Gazoszczelne kombinezony ochronne
EN 943-1 / EN 943-2
Odzież chroniąca przed ciekłymi substancjami chemicznymi w formie cieczy lub gazu, łącznie z aerozolami i cząstkami stałymi.
Niegazoszczelne kombinezony ochronne
EN 943-1
Odzież ochronna, która zachowuje dodatnie ciśnienie wewnętrzne, aby zapobiec przenikaniu kurzu, cieczy i pary wodnej.
Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami
EN 14605
Wodoszczelna odzież ochronna chroniąca przed silnymi i bezpośrednimi strumieniami cieczy i płynnych chemikaliów.
Odzież chroniąca przed ciekłymi chemikaliami
EN 14605
Odzież ochronna zabezpieczająca przed przeciekaniem płynnych substancji chemicznych, gdzie ciecz zbiera się na odzieży i spływa po materiale.
Odzież chroniąca przed cząstkami stałymi
EN ISO 13982-1
Odzież ochronna zapewniająca ochronę przed cząstkami stałymi przenoszonymi w powietrzu.
Odzież chroniąca przed drobnymi rozpryskami
EN 13034
Odzież chroniąca przed drobnymi rozpryskami ciekłych substancji chemicznych, bez skierowanego strumienia, gdzie istnieje ryzyko delikatnej mgiełki kropelek w powietrzu.
